FORMA SZTUKI
Bamboo Cirque i Lune Production
Skąd pochodzi Làng Tôi — firma, która na nowo wymyśliła wietnamski cyrk z bambusem i ludową muzyką na żywo.
Zobacz bilety na spektakl Moja Wioska na GetYourGuide ↗Nowy rodzaj wietnamskiego cyrku
Làng Tôi to „bambusowy cyrk" — forma łącząca współczesne umiejętności cyrkowe, pracę w powietrzu, kontorsje i żonglerkę z wietnamską ludową wyobraźnią i tradycyjną muzyką na żywo. Zamiast cekinów i reflektorów jego surowcem są bambusowe tyczki, plecione kosze i ruchy wiejskiego życia. Bambus jest zarazem scenografią i przyrządem: te same tyczki, które stają się mostem, stają się czymś, po czym można się wspinać, na czym można się huśtać i utrzymywać równowagę. To cyrk przeznaczony na nowo, by opowiedzieć zakorzenioną, lokalną historię.
Lune Production
Spektakl należy do Lune Production — firmy, która zrobiła więcej niż ktokolwiek inny, by przybliżyć tę bambusową formę cyrkową międzynarodowej publiczności. Ich przedstawienia łączy wspólny język — bambus, muzyka ludowa na żywo, niewerbalne opowiadanie historii, zespół akrobatów-tancerzy — ale każde z nich ukazuje inny zakątek wietnamskiego życia. Làng Tôi należy do dzieł, które ugruntowały ten styl, zanim jeszcze na stałe zagościł na rodzimych scenach, odbywając tournée po świecie. Rezerwacja jednego z ich spektakli to najprostszy sposób, by zobaczyć tę wyjątkowo wietnamską sztukę współczesną.
Zespół na scenie
Spektakl Làng Tôi opiera się na niewielkim zespole — liczącym około piętnastu do osiemnastu wykonawców — działającym w ścisłej koordynacji, ponieważ wzniesienie bambusowego mostu czy szkieletu domu to wyczyn zbiorowego wyczucia czasu w równym stopniu co indywidualnych umiejętności. W kameralnym teatrze widać tę pracę zespołową z bliska: podawanie i zatrzaskiwanie żerdzi, muzyków przemieszczających się wraz z każdą sceną, całą wioskę budowaną i zamieszkiwaną przez niewielki zespół. To przeciwieństwo widowiska arenowego — w ludzkiej skali, pełne detali i obecności.
Tradycja w wydaniu współczesnym
To, co czyni tę formę tak fascynującą, to spotkanie starego z nowym. Instrumenty, ludowe melodie, wiejskie obrazy i sam bambus są tradycyjne; cyrkowy język, inscenizacja i bezsłowne, oparte na obrazie opowiadanie historii są nowoczesne. Làng Tôi nie tyle chroni wiejskie życie za szkłem, ile wprawia je w ruch na współczesnej scenie. Dla odwiedzających oferuje coś, czego nie da ani muzeum, ani klub nocny — żywą, pełną artyzmu wersję Wietnamu, który ukształtował ten kraj.